Ég græt það ekki að vera komin í 11 daga þakkargjörðarfrí. Búin að vera alltof bissí til að blogga. Getða núna. Leikritið er búið, og var leiklistarpartý á föstudagskvöldið. Ótrúlega gaman og alltof mikið drukkið… Daginn eftir endaði ég sem strandaglópur í hættulegasta hluta Hangoverville, með ekkert far til baka í sjónmáli. Mæli ekki með þeim stað!!

Halldór og Hannesson (litli sonur okkar) mættu svo hingað á laugardagskvöldið og elduðu dýrindis ritzkexkjúlla fyrir gömlu hjónakornin í 3553B. Mæli með því að fá íðilfagra unaðskokka svona í miðja þynnkuna. Við sjáum mynd:

Jólin eru óðfluga að nálgast, og hefur 3553B ekki farið varhluta að því. Eiginmaðurinn stóð á því fastar en fótunum, líkt og síðustu ár, að ég mætti ekki byrja að setja upp jólaskraut fyrr en 15 nóvember. Klukkan var ekki orðin 12 að hádegi þann téða dag þegar jólaskraut var farið að flæða út um hverja einustu glufu. Daginn eftir var jólatrénu svo hent upp, opinbera afsökunin: Jólakortamyndirnar verða teknar fljótlega og þarf tréð að ná að anda fyrst, rétta ástæðan: Geðveila Hrafnhildar Viðarsdóttur!!! Við sjáum mynd:

Ésús hvað ég nenni ekki að blogga meira!!!

Ætla að fara að horfa á Miracle on 34th street með kaddlinum.

Enda þessa færslu á snilldarmyndbandi frá litlu jólajeppunum sem elduðu handa okkur á laugardagskvöldið. Þeir eru duglegir við að finna sér eitthvað að gera hérna í Montgomery:

Hrafnhildur-Jólaálfurinn mikli